22 Aralık 2009 Salı

koşmak

yakınlar, ve bir mutluluk ütopyası
koşmak istiyor, uzu-n uzun
tembellik pompalanmadan bitmek,
gitmek istiyor eğrice hayattan
sevmeyi denedik
sevgi edebiyatı yapmadan
öfkeliydik
imkansızın kıyısında
bedava bir hayat
içip içip düş kuruyorduk sadece
görüp
ne kadar güzel diyorduk
-başka bir açıdan bakıp, gitmek de vardı-
diğer tarafı -güzelliğin-
tanımı olamayacak kadar tanıdığımız
ilk çekişte devrilen, ucuz, gündelik yaşama uygun
önyargılı bi dünya
sadece sıkıcı olanların sıkıldığı
aşkın bukowskisi
kullanılan herşey
kendine işkence etmek için
benim anlamadığım bir şeyleri anladılar-temiz ama şeffaf değil-
katkısız sek içmek bana düştü
tembellik, sevişmek ve içmek
sıkıcıydım
keşke kadın olarak doğsaydım



Hiç yorum yok: